Aangezien staatssecretaris Palmen op een andere planeet leeft als het gaat om erkenning en inschatten van de urgentie van situaties van veel gezinnen en ondernemers heb ik vandaag een brief naar de Koning gestuurd en aandacht gevraagd voor een situatie waarin de overheid mooie woorden spreekt maar totaal achterblijft bij de daden.
Aan Zijne Majesteit Koning Willem-Alexander
Paleis Noordeinde
Postbus 30412
2500 GK Den Haag
Hilversum, 28 Mei 2026
Oproep om aandacht voor de schrijnende werkelijkheid van slachtoffers van de Toeslagenaffaire
Majesteit,
Met deze brief wend ik mij tot u vanuit een situatie van diepe wanhoop en onmacht. Al jaren horen wij vanuit het Ministerie van Financiën, van de minister en met name van staatssecretaris Palmen hoopvolle woorden over herstel, erkenning en ruimhartige compensatie voor de slachtoffers van de Toeslagenaffaire. Er wordt gesproken over menselijkheid, maatwerk en het herstellen van vertrouwen. De harde realiteit blijkt echter anders. Hulp blijft uit, herstelroutes worden zonder overleg gestopt of veranderd, moeten na jaren wachten weer voor in de rij aansluiten en wij als gezin staan er elke keer weer machteloos toe te kijken.
Wij behoren tot de gezinnen die door de Toeslagenaffaire alles zijn kwijtgeraakt. Niet alleen financieel, maar ook emotioneel en maatschappelijk. Wij zijn dakloos geraakt, zijn publiekelijk te schande gemaakt, leven in voortdurende onzekerheid en ervaren dagelijks de gevolgen van besluiten en fouten van de overheid. Ondanks de vele beloften worden urgente gevallen zoals het onze niet daadwerkelijk geholpen. Sterker nog, er wordt gewoon weggekeken.
In de praktijk lopen wij vast in procedures, loketten en instanties die naar elkaar verwijzen. Er wordt gesproken over hulp, maar wanneer directe ondersteuning nodig is, blijft die uit. De overheid lijkt weg te kijken van de mensen die zich juist in de meest kwetsbare positie bevinden. We hebben Staatssecretaris Palmen rechtstreeks om hulp gevraagd maar krijgen bericht dat zij zich niet met individuele zaken bezighoudt. Zij is wel vorige week naar Noorwegen gevlogen om daar met ambtenaren te praten over een identieke zaak die de Noorse gemeenschap bezighoudt. Het lost ons probleem niet op als wij daar ter sprake komen in een panelgesprek en begrijpen dit zogenaamde ‘werkbezoek’ dan ook niet. Het acute probleem is hier. Wij hebben er niets aan dat onze situatie in Oslo wordt besproken.
Majesteit, wij vragen niet om luxe of privileges. Wij vragen om menselijkheid, rechtvaardigheid en daadwerkelijke hulp. Het is moeilijk te begrijpen dat er publiekelijk wordt gesproken over herstel, terwijl gezinnen nog steeds zonder stabiele woonplek, zonder rust en zonder perspectief moeten leven. Wij vragen ons af of de Staatssecretaris wel begrijpt wat de echte impact is van deze waanzin. We hebben meer dan een half miljoen euro schade maar het Ministerie kijkt de andere kant op. Ontkennen in plaats van oplossen.
Wij hopen dat u aandacht wilt vragen voor de werkelijkheid achter de mooie woorden. Voor al die mensen die nog altijd wachten op echte hulp en die zich door de overheid vergeten en genegeerd voelen.
Hopende dat onze noodkreet gehoord wordt.
Met gevoelens van hoogachting,
Wouter Tijdgat