Dank voor jullie reactie en voor het feit dat jullie navraag hebben gedaan bij het UHT. De terugkoppeling die daarop volgde, was echter opmerkelijk summier: dat ik het “niet eens ben met het UHT”. Nee joh, echt waar? Dat was inmiddels wel duidelijk. Het probleem is juist dát het UHT blijft vasthouden aan besluiten en werkwijzen die aantoonbaar onzorgvuldig, onvolledig of onrechtvaardig zijn. Waar blijft de zorgplicht van de overheid ?
Daarnaast werd aangegeven dat de staatssecretaris niets kan doen in een individuele zaak. Het systeem faalt dus duidelijk. Niet incidenteel, maar structureel. Wij lopen vast in procedures, krijgen geen inhoudelijke en wollige antwoorden, worden van loket naar loket gestuurd en ervaren dat kritiek eenvoudig wordt weggezet als “iemand die het er niet mee eens is”. Wanneer is de staatssecretaris wel bereid in te grijpen voor families zoals wij ? Als wij het niet meer zien zitten en uit het leven stappen na 10 jaar stress en frustratie ? Of gaat ze dan weer in Oslo zitten babbelen dat we iets hadden moeten leren ?
Wat wringt, is dat er publiekelijk voortdurend wordt herhaald dat het herstel “goed gaat”, terwijl de werkelijkheid voor veel gedupeerden totaal anders voelt. De ambtenaren zagen geen causaal verband tussen de Toeslagenaffaire en onze situatie maar wij zien wel een causaal verband tussen een falende Staatssecretaris en het feit dat er niets wordt gedaan voor probleemgevallen of ondernemers. Als signalen van structurele problemen telkens worden teruggebracht tot individuele onvrede, ontstaat de indruk dat niemand werkelijk verantwoordelijkheid neemt voor wat er misgaat. De staatssecretaris voelt zich ook niet geroepen om iets te doen. Die laat slachtoffers zoals wij met drie jonge kinderen maar liever dakloos door Nederland zwerven onder het motto ‘hij is het er niet mee eens…’ Wanneer heeft u het lef af te treden mevrouw Palmen ? Wij zien graag iemand aan het roer van dit dossier met inzicht, beleid, een luisterend oor en actief handelen. Uw politieke praatjes over herstel komt bij ons de strot uit.