Aangezien wij aandacht vragen voor onze zaak versturen wij vandaag onderstaand persbericht naar die media die in de afgelopen maanden gepubliceerd hebben over de Toeslagenaffaire.<\/p>\n\n\n\n
Sinds 2016 is het gezin van Wouter Tijdgat zwaar getroffen door de Toeslagenaffaire, met langdurige gevolgen voor hun financi\u00eble en persoonlijke leven. Hoewel zij in september 2024 officieel zijn erkend als slachtoffer, blijft daadwerkelijke schadeafhandeling uit en is het gezin inmiddels al anderhalf jaar dakloos. Terwijl de overheid herstel belooft, ervaren zij vooral uitstel, procedurele blokkades en veranderende regels, waardoor hun situatie verder wordt vertraagd.<\/p>\n\n\n\n
Het gezin van Wouter Tijdgat werd na jaren van procedures in september 2024 formeel erkend als slachtoffer van de Toeslagenaffaire. In de praktijk heeft die erkenning echter nauwelijks tot verbetering geleid. De Belastingdienst geeft volgens het gezin aan \u201cgeen aanknopingspunten\u201d te zien om te helpen, terwijl er een schadedossier van naar schatting ruim een half miljoen euro openstaat dat nog niet inhoudelijk is behandeld.<\/p>\n\n\n\n
De gevolgen zijn concreet en ingrijpend: al anderhalf jaar leeft het gezin al anderhalf jaar zonder vaste woonplek, is het gezin volledig ontwricht, zijn financi\u00eble reserves compleet uitgeput en staan de gezondheid en het vertrouwen in instituties zwaar onder druk. De kloof tussen politieke beloftes over ruimhartig herstel en de dagelijkse realiteit in dit dossier wordt daarmee scherp zichtbaar.<\/p>\n\n\n\n
Volgens Tijdgat worden gemaakte afspraken bemoeilijkt doordat de route naar schadeherstel door het ministerie van Financi\u00ebn tussentijds is gewijzigd, zonder dat gedupeerden daar voldoende bij zijn betrokken. Dit betekent dat procedures opnieuw moeten worden opgestart en eerder verzamelde informatie en inspanningen slechts beperkt worden meegenomen. Voor een gezin dat al jaren in onzekerheid leeft, zorgt dit voor extra vertraging en nieuwe juridische en administratieve drempels.<\/p>\n\n\n\n
\u201cWij voelen ons al meer dan tien jaar heen en weer gestuurd tussen instanties, zonder dat iemand echt verantwoordelijkheid neemt voor een eerlijke oplossing,\u201d zegt Wouter Tijdgat. \u201cDe overheid heeft de Toeslagenaffaire erkend, maar wij merken vooral dat het stelsel zichzelf beschermt. Zolang ons schadedossier niet serieus wordt behandeld, blijven wij gevangen in een situatie die door de overheid zelf is veroorzaakt.\u201d<\/p>\n\n\n\n
De ervaring van dit gezin staat niet op zichzelf, maar illustreert de kwetsbare positie waarin veel erkende gedupeerden zich nog steeds bevinden. Erkenning op papier blijkt onvoldoende wanneer procedures blijven vastlopen en individuele omstandigheden niet centraal worden gesteld. Het dossier van Tijdgat onderstreept daarmee de noodzaak van transparanter en mensgerichter herstelbeleid. Staatssecretaris Palmen heeft het over ruimhartige compensatie maar dat blijken in de praktijk inhoudsloze en vooral cosmetische woorden te zijn om de politiek rustig te houden. In een interview met het dagblad Trouw vorig jaar waren haar woorden ‘<\/strong>Om vertrouwen te herstellen moet je eerst iets goed doen\u2019. <\/a>Wij weten echter niet wanneer zij daad bij het woord wil voegen want de tijd dringt. Het is weer het zoveelste voorbeeld dat er veel over wordt gepraat, veel wordt beloofd maar dat het vervolgens compleet doodbloedt.<\/p>\n\n\n\n Door hun verhaal te delen, wil het gezin bijdragen aan een realistischer beeld van de uitvoering van het herstelproces en aandacht vragen voor de gevolgen van langdurige onzekerheid. Zij benadrukken dat het uiteindelijk gaat om vertrouwen in de rechtsstaat: de vraag of burgers erop kunnen rekenen dat gemaakte fouten daadwerkelijk worden hersteld.<\/p>\n\n\n\n <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" Aangezien wij aandacht vragen voor onze zaak versturen wij vandaag onderstaand persbericht naar die media die in de afgelopen maanden gepubliceerd hebben over de Toeslagenaffaire. Belastingdienst laat erkende toeslagen-gedupeerden opnieuw […]<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_jetpack_newsletter_access":"","_jetpack_dont_email_post_to_subs":false,"_jetpack_newsletter_tier_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paywalled_content":false,"_jetpack_feature_clip_id":0,"_jetpack_memberships_contains_paid_content":false,"footnotes":"","jetpack_post_was_ever_published":false},"categories":[1],"tags":[],"class_list":["post-73","post","type-post","status-publish","format-standard","hentry","category-achtergrond"],"jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_featured_media_url":"","_links":{"self":[{"href":"https:\/\/veroordeeldzonderproces.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/73","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/veroordeeldzonderproces.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/veroordeeldzonderproces.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/veroordeeldzonderproces.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/veroordeeldzonderproces.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=73"}],"version-history":[{"count":1,"href":"https:\/\/veroordeeldzonderproces.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/73\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":74,"href":"https:\/\/veroordeeldzonderproces.nl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/73\/revisions\/74"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/veroordeeldzonderproces.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=73"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/veroordeeldzonderproces.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=73"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/veroordeeldzonderproces.nl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=73"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}